Kauczuk naturalny pozyskiwany jest głównie z drzewa koniczyny. Po przecięciu skóry drzewa kauczukowego powstaje mlecznobiały sok, który nazywa się lateksem. Lateks poddaje się koagulacji, myciu, formowaniu i suszeniu w celu uzyskania naturalnego kauczuku.
Kauczuk syntetyczny wytwarza się w drodze sztucznej syntezy, a różne rodzaje kauczuku można syntetyzować przy użyciu różnych surowców (monomerów). W latach 1900-1910 chemik CD Harris ustalił, że strukturą kauczuku naturalnego jest polimer izoprenu, co otwiera drogę kauczukowi syntetycznemu. W 1910 roku rosyjski chemik SV Lebedev (1874-1934) użył metalicznego sodu jako inicjatora do polimeryzacji 1,3-butadienu do kauczuku butadienowego. Później pojawiło się wiele nowych odmian kauczuku syntetycznego, takich jak kauczuk butadienowy, neopren, kauczuk styrenowo-butadienowy itp. Produkcja kauczuku syntetycznego znacznie przekroczyła produkcję kauczuku naturalnego, a największą produkcją jest kauczuk styrenowo-butadienowy.